نيمه وقت
"راه نجاتي نداريم جز اينكه يا معنايي بيابيم يا همه چيز را رها كنيم.ما اكنون زير بازجويي هستيم." آلبر كامو
۳۰مرداد ۱۳۳۲محله سنگ مزار لاهیجان: کشمکشی درونی در زير شيرواني خانه
- اجازه بده، بزنم!
- ديوونه نشو، حيفه!
- حالا يك حيفي نشونت بدم كه...
- يه لحظه صبر كن.نزن بابا!پشيمون مي شي.
- د ولم كن بي همه چيزه وراج. ده ساله با همين جملات دري وري داري منو به تاخير مي اندازي.آخه از چي بايد پشيمون بشم؟گاس از اينكه خيلي كارها مونده و ميشه انجام داد؟يا اينكه مي شود تغيير داد و نتيجه رو ديد؟يحتمل، بعدهم يه دنياي زیبا با انسانهای تحقق یافته.
- فكر كن...صبر داشته باش...فكر...
- زر نزن.كمتر با شاش اين و اون قرقره كن.فقط در يك صورت مي تونم فكر نكنم يا پشيمون نشم كه زمينه مواجهه اين افكارو از بين ببرم.با فلسفه "حتي آدمكش مي تونه قاضي باشه".
- حالا يه سيگار دود كن!
- اوهوم..................................................
- نه...الاغ...كمك...
- آه................................
- يعني ديگه واقعا تموم شد؟...اونهمه...
- ....................
- بي ثمر...
- ............
- اي كاش...
- .......
- .......
- ...
- ...
- .
- .
-
-